*โปรดเถอะ*
ถึงเพื่อนรักของกูทุกคน
ถ้าคนเรา จะเปรียบตัวเองเป็นดอกไม้
คุณจะเป็นดอกอะไรกัน บ้าง
ส่วนชั้น ก้อคงเหมือนดอกทานตะวัน
ที่เมื่อได้รับ แสงอาทิตย์ก้อ คงเหมือน ได้รับความสุข
แต่เมื่อไม่มีแสงอาทิตย์ ชีวิตก้อคงเหี่ยวเฉา คงมีแต่ความทุกข์
สิ่งต่างๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากมาย ผ่านเค้ามาในชีวิต
มีทั้งเรื่องดีและเรื่องที่ทำให้ เสียใจ
มีการพบเจอก้อต้องมีการลาจาก ใช่มั้ย
ไม่ว่าจาลาจากกันด้วยเหตุผลอะไร
แต่มันคือสิ่งที่ เราไม่อาจจะหนีมันพ้นได้
ทุกคนมีทางที่จะต้องเดิน มีทางของตัวเอง
เราไม่สามารถขอให้ ไครมาเดินทางเดียวกะเราได้
เพราะ เส้นทางของเรามันอาจจะเป้นเส้นทางที่เค้าไม่ชอบ
เราคงทำได้แค่ ยืนมองเค้าจากที่ไกลๆๆ
คอยอยู่เคียงข้างเค้า เวลาเค้าทุกข์
โปรดนึกถึงชั้น เมื่อเทอทุกข์ เมื่อเทอเสียใจ
ถึงชั้นอาจ จะเป็นคนสุดท้ายที่ถูกนึกถึง
.....แต่ก้อไม่เคยเสียใจเลย และขอบคุณที่ไม่ลืมกัน
ทุกๆๆคำพูด และเพลง 1 เพลงในได หน้านี้
มันคือตัวแทน ความรู้สึกของชั้นตอนนี้
ที่บางที มันมากมาย จนไม่รุ้จาต้องบรรยายอย่างไร
มันเกิดจากอะไร มันเกิดขึ้นตอนไหน
-----------
คุณเคยรักไคมากๆๆ มั้ย รักจนไม่รุ้ว่าจะต้องทำตัวยังไง
เพราะกลัวเค้าจาเบื่อ จารำคานเรา จนบางทีเราไม่เป็นตัวของตัวเอง
อึดอัด อยากจาพูดอยากจาระบาย มันออกมา
แต่มันก้อไม่สามารถที่จาพูดเป็นคำพูดออกมาได้ทั้งหมด
-------ลองฟังเพลงนี้
แล้ว อ่านไดหน้านี้ คุณก้อคงจาเข้าใจความรุ้สึกของชั้น
----------------------------*
