อัพครั้งสุดท้ายอำลาฟลู
------*
กะจะไม่อัพก้อต้องมาอัพ
เมื่อคืนเครียดมาก หลังจากรับโทสัพจากฟลุ๊ค
กูขอบคุณเมิงมากนะฟลุ๊ค ที่เมิงยังบอกกู บอกในสิ่งที่กูควรจารุ้
ถึงกูรุ้แล้วกูจาเสียใจ แต่กูก้อไม่อยากที่จะเป็นคนโง่ที่ไม่ต้องเสียใจ
เห้อๆๆๆๆๆๆ ยิ่งคิดยิ่งนึกก้อ อยากจาร้องไห้
ไม่อยากคิดแต่มัน ลอยอยุ่ในหัวกู อยากจาเอามันออกไปซะที
แต่ถ้ามันทำได้ง่ายๆๆๆ กูคงทำไปนานแล้วละ
บางที่การ ทำเป็นคนโง่ๆๆ แกล้งไม่รุ้เรื่องซะ ก้อดี
จาได้ไม่ต้องเสียใจ กะอาไรบางอย่าง
แต่ใครละ ที่อยากจะเป็นคนโง่ ใครละอยากจะโดนหลอก
ก้อคงจาไม่มีหรอก นะ
กูอยากจาเป็นคนที่ยอมเข้าใจ ว่าคนที่เคยเป็นแฟนกัน ปัจจุบันเค้ากลับมา
อยุ่ในสถานะเพื่อนเท่านั้น ไม่คิดมาก ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้
แต่ดูเหมือนว่ายิ่งพยายามมันยิ่งทำให้กูดูแย่ลงเรื่อยๆ
เค้ามาเจอกัน มากินเหล้าด้วยกัน
แต่กูกลับนอนอยู่กะบ้านไม่รุ้เรื่องอาไร ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง
วันนี้ฟลุ๊คอยู่ในเหตุการณ์ กูได้รับรู้เรื่องราวทุกอย่าง
แต่วันต่อๆๆไป ฟลุ๊คอาจจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
อย่างวันนี้ และมันจะมีอะไรมากกว่านี้มั้ย
และกูจาได้รุ้อาไรมั้ย หรือกูจาต้องเป็นคนที่ถูกมองข้ามความรุ้สึกต่อไป
เหมือนทุกๆๆครั้ง ที่กูเป็นอยู่
บางที่กูเริ่มไม่ค่อยแน่ใจ ในอาไรหลายๆๆอย่าง
กูไม่รุ้จิงๆๆว่าต่อจากนี้ควรจาทำยังไงดี
เหนื่อยจัง ท้อแท้ สิ้นหวังมองไปทางไหนก้อมีแต่ความทุกข์
ทำอะไรก้อไม่มีความสุข
ฟลุ๊ค...บางทีกูก้ออาจจาควรทำอย่างที่เมิงบอก
ในเมื่อการที่รักใครซักคน แต่เค้ากลับมองข้ามความรุ้สึกของเรา
ไม่เคยนึกถึงว่าเราจาเสียใจแค่ไหน ในสิ่งที่เค้าทำ
มันก้อเหมือนว่า ทำร้ายกันไปแล้วเต็มๆ
ทำร้ายทุกอย่างที่ผ่านมาทั้งหมด
ทำร้ายเค้า ความรุ้สึกเค้า
รู้เสมอว่า ตัวเองไม่ได้ดีเลิศ ไม่ดีพอที่จะไปสู้กะใครเค้า
แต่ก้อพยายามเต็มที่แล้ว ทำทุกๆอย่างๆ ให้ดีที่สุด
พยายามไม่เปนในสิ่งที่เทอไม่ชอบ
แต่สิ่งที่ได้กลับมา คือสิ่งที่กูไม่อยากจารับรุ้ที่สุด มีครั้งแรกก้อต้องมีครั้งที่สองและสามตามมา
ไม่อยากจาคิดว่า เทอยังลืมมันไม่ได้แต่เหตุการณ์ทุกๆๆอย่างก้อทำให้กูได้รู้
ว่าที่กูคิดมัน คือเรื่องจิงและมันคือสิ่งที่ต้องเข้าใจและยอมรับมัน
ว่ากูไม่มีทางเลือกอาไรเลย
มีแต่ ทนรับรุ้ว่าเค้าสองคนคือเพื่อนกัน
กับ กูไปซะ เพราะมันไม่ใช่ที่ของกู
ใช่มั้ย--------------*
** ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด...
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งนี้ความจริงแม้จะโหดร้ายจะพร้อม
จะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง
จะอยุ่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด...
จะฝืนเดินต่อไป แม้ไร้เรี่ยวแรง และคงมีที่สักวันนึง ฉันจะเข้มแข็ง ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานสักเท่าไร
เธอ...เธอเคยเป็นทุกสิ่ง จะขอขอบคุณทุกอย่าง
ที่เคยให้ฉันจนวันนี้....
พีเอส-*
+เก็บไว้คนเดียวก้อมีแต่เครียด ระบายออกมาไม่ใช่ว่าจาหายแต่ก้อทุเลาลง
+อีกไม่นาน เวลาของกูก้อคงจาหมดแล้วหมดหน้าที่ ของการเป็นคนดีเพราะ คนดีไม่มีที่อยู่ เหอๆๆ
+คิดถึงเพื่อนๆจังเลย แต่ไม่อยากไปเรียนเบื่ออยากอยู่บ้าน
+รักเพื่อนๆๆๆๆๆๆๆๆ ของกูจังเลย พวกเมิงจาทำอะไรกันอยู่บ้างวะ
+ไปนอนดีก่า อยากจาหลับไม่อยากจาคิดอาไรให้มากมาย
+จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
